از تمام دنیا و کهکشانهایش تنها یک پنجره به وسعت نگاه مهربانت می خواهم

برای آن که عبور سبزت را تا آخرین افق آرزوهایم به تماشا بنشینم

هر لحظه که دلتنگی به آشیانه چشمانم رخنه می کند

به دنبال کلمه ای می گردم ..کلمه ها را کنار هم می چینم

می بینم تنها یاد توست که بر صفحه دلم نقش بسته

مبادا پا بر دلم بگذاری و بگذری!!!!  AUDI_Tt

راستي اگر هنوز او نرفته است.

اگر هنوز باد همه شمعهايت را خاموش نکرده است.

اگر هنوز مي تواني غزلي از حافظ برايش بخواني.

قدر تک تک نفسهايش را بدان

و به فرشته اي که مي خواهد او را از زمين به آسمان ببرد

بگو: تو را به صداي گنجشکها و بوي خوش آرزوها سوگند مي دهم

او را از من نگير

هر لحظه حرفی در ما زاده می شود

   هر لحظه دردی سر بر می دارد

               و هر لحظه نیازی

       از اعماق مجهول روح پنهان

        و رنجور ما جوش می کند.

         این ها بر سینه می ریزند

           و راه فراری نمی یابند.

  مگر این قفس کوچک استخوانی

      گنجایشش چه اندازه است؟

من همان غنچه ی پرپر شده ام

كه برایت در سیاهی خندید

در درونش از جدائی ترسید

و تو بودی كه به این قابِ پر از غصه و غم

رنگی از عشق دمیدی

نقشی از آه كشیدی

غنچه ای تازه شكفت

و پریشانیم از رفتن توست

و به آتشكده ی سنگ دلانی چون من

غربتی در دل یك ناله شنیدی

اشكی از عشق کشیدی

تا نگاهت كه به خاكستر دل می بارد

شعله ای در دل من تازه كند

و چه بی رحم است این آتش عشق

كه مرا با دل تو

آتشی از آتش تو

غنچه ای از باور تو

به خیالِ دل و دلتنگی تو می راند

و به یادم آمد

دیربازیست كه در خلوت خود

در نگاهی به سراپای دل و دلبر خود

كودكی از ته دل می خندد ...

باز هم حسرت عشق

مثل اشكی در نگاهم لرزید

در وجودم از سیاهی خندید ...

و تو را خواهم دید

در دلم خواهم یافت ...

در شبی از غم بی همدمیم

كه رخش مهتابیست

ابرهایش در نظرها آبیست

جرعه ای از نم باران باقیست ...

از نسیمِ دل خود پرسیدم ؟؟؟

و چرا باز غمم تنهاییست ...